आँखाहरूको रजस्वला

आँखाले जन्माउँछ कि जन्माउँदैन
खुसी, जीवन्तता र संवेदनाहरू ?
जन्माउँदैन ? र नै भइरहेछ रजस्वला ।
जन्माउँछ ? र त भइरहेछ रजस्वला ।
सायद, केही नजन्मिनु , केही जन्मिनु हो !

आँखाहरूले कुर्नु पर्दैन
बर्ष ,महिना र दिनहरू महिना रजस्वला हुन ।

सहजै बगिदिन्छ !
केही याद र सम्झनाहरू बोकेर
केही पीडाहरू बोकेर
परेलीहरूको संसारमा कहिले मिलन त
कहिले विछोडको कथा रच्दै
कसैको कोही, कोहीको केहीलाई बोकेर
आफ्नै अन्तरङ्गको धुनमा लहरिँदै बगिदिन्छ!

कहीँ बज्रै सरी बज्रिदिन्छ
डर, त्रास र शङ्का लिएर
मेग विद्युत अनि ज्वारभाटाको ज्वाला बोकेर
निष्ठुर्ताको चित्र भिरेर मुहार मैदानका भकुण्डाहरू
बाहिरी मनको दृश्यमा विलीन भइरहन्छन् ।

रजस्वलाको अग्नि ज्वाला बग्छन् आँखाहरूबाट !
हरण-मरणको दृश्य सजाएर मुहार मञ्चमा
बनिदिन्छ भावनाको भावुक दर्पण ।

(दर्पणको कुनै रङ्ग हुँदैन ।
सबै रङ्ग दर्पणको हुन्छ !)

परिस्थिति शरणागत केही शब्दहरूको
सान्त्वना सलबलाउँछ सम्भावनामा
सकिएको आगतलाई आग्रहले अँगालेपछि
जल्छ केही, धुमिल चेतनाको गहिरो आकाशमा
रक्तिम फाँटको अनेकौं बार हुन्छ रजस्वला !

एक समर्पणमा सलबलाएपछि सम्झनाको संसार
आँखाहरूले झल्काउँछन् निरासाको बिम्ब
र देखाउँछन् रङ्गहीनताको रङ्ग ।

शनैः शनैः सताइरहने ती आँखाहरूको यादमा
कुनै आँखाहरू बनाउँछन् पुनः ती आँखाहरूको दृश्य
सम्झिन्छ, दरिलो कम्प हृदयको डिलभरि टिलपिलटिलपिल हुने गरि सजाउँछ प्रेम ।

जस्तो क्रान्तिको इतिहासले
लेखेपछि देशको छातीमा रक्तिम अक्षरहरू
सत्ताको पानामा पल्टिरहेको कमरेडको आँखाले
रगत बगायो बगाएन थाहा छैन मलाई !

आएन कुनै राष्ट्रिय अखबारमा
रजस्वला भए नभएको खबर !

देखेको हुँ मैले उहाँका आँखाबाट !
हृदयरक्तको वियोगमा रगत तप्किएको
कमरेडको आँखाको रजस्वला भएको ...