.png){kind=logo}
कवि गोविन्द गोपाल खतिवडा
कवि गोविन्द गोपाल खतिवडा
म बालेन
कवि गोविन्द गोपाल खतिवडा
कुनै दबाबमा छैन, सार्वभौम स्वतन्त्र हुँ
देशको गरिमालाई उचाल्ने मूलमन्त्र हुँ
छ मेरो सपना आफ्नो देश सुन्दर पार्नु छ
नेपाल बेच्न खोज्नेको बत्तीसै दाँत झार्नु छ
बाटो मिचेर जसले आफ्नो घर बनाउँछ
त्यसको घरमा सोझै मेरो डोजर आउँछ
नाम बालेन हो, आगो त्यसैले बालिदिन्छु म
भ्रष्टको मूल ढोकामा फोहोर फालिदिन्छु म
माटोको अस्मिता बेच्दै म आफ्नो पेट भर्दिनँ
सम्पत्ति जोड्नका निम्ति राजनीति म गर्दिनँ
हीराजस्तो छ नेपाल, किराझैँ सरकार छ
देश लुट्नेहरूलाई मेरो खबरदार छ
जसले जनतालाई दुःख दिन्छन् घरीघरी
लौरोले सेक्छु त्यस्ताको डँडाल्नो भाँचिने गरी
देश ईश्वर हो मेरो कसैको दास हैन म
बिनाउद्यम बाँचेको जिउँदो लास हैन म
अरू नेताहरू खेल्छन् सत्तामा जालझेलमा
मैले नेपाल खेलेको हेर्दैछु टुँडिखेलमा
कालो चस्मा लगाएर कालो काम नियाल्छु म
भ्रष्टाचारी, फटाहाको जरोसम्मै उखाल्छु म
उद्घाटन, शिलान्यास गर्नमा अघि बढ्दिनँ
सलामी खानका निम्ति पिर्कामाथि म चढ्दिनँ
किनेर नोटले भोट सत्ताको स्वाद चाख्दिनँ
देशको ढुकुटीमाथि गिद्धे दृष्टि म राख्दिनँ
बितायौ जिन्दगी सारा कुर्सीको साटफेरमा
सत्तामा बस्न चाहन्छौ पिण्ड खाने उमेरमा
ए बाजे ! छोड सत्तामा युवा आउनुपर्दछ
अब उन्नतिको नौलो गीत गाउनुपर्दछ
मभित्र फैलिने, फुल्ने चाहना छन् असीमित
म सानो काठमाडौंमा बन्न सक्दिनँ सीमित
जहाँ अन्याय देखेर न्याय आफैं हराउँछ
त्यो बेला न्यायको लौरो लिई बालेन आउँछ
प्रत्येक गाउँमा मेरो रूप देखिनुपर्दछ
यहाँ भोका र नाङ्गाको कथा लेखिनुपर्दछ
कसैको नझरोस् आँसु सुनौलो परिवेश होस्
युगले काँचुली फेरोस्, बालेनमय देश होस्
Like
Dislike
Love
Angry
Sad
Funny
Wow
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Comments 0